Evolutie en Ontwikkeling

Inleiding


Devo – Evo Preface

Vanuit dit gezichtspunt beschouwd vormt de Drieteenmeeuw een schitterend voorbeeld van de algemene regel, dat aanpassing betrekking heeft op het hele dier en niet op een paar afzonderlijke eigenschappen.

Drieteenmeeuw (NL) – Kittiwake (EN)  – Rissa tridactyla, Niko Tinbergen, In ’t vrije veld. Uitgeverij Het Spectrum, Utrecht / Antwerpen 1978  p 263

http://www.wikiwand.com/en/Kittiwake

Als “het leven als verschijnsel” lerend blijkt te zijn en nog steeds doorleert, dan is evolueren op één of andere manier een bewust proces van levende materie zelf, zonder een verstopte goochelaar in  sapiens -achtige vorm. 
De Drieteenmeeuw is een voorbeeld. Net als alles dat leeft begint het als 1 cel, prokarioot of eukarioot… in dit geval een eicel. die vermenigvuldigt zich en het wordt een kuiken. Maar… dan is er een fors aantal “afspraken” tussen de deelnemende cellen. Ze zijn verdeeld in functionele groepen en die werken ook weer samen. Uiteindelijk is het kuiken een volwassen Drieteenmeeuw.
Stopt het dan? NEE, twee verbinden zich, een mannetje en een vrouwtje en zij leveren elk een cel, die twee worden weer 1 en dan….

Door collectief evolutionair handelen accumuleerde het leven kennis en dat werd opgeslagen in een moleculaire database.
Het benut dat van seconde tot seconde en generatie op generatie aangestuurd door door actieve RNA’s en die complexe database.
RNA en DNA als georganiseerde programma’s in verleden, heden en toekomst die alleen zinvol is als heel veel andere moleculen het spel meespelen.
Het is een hele waslijst, maar iets als aminozuren, peptideketens die zij vormen, hormonen, chlorofyl…..
Nog een stapje verder en we moeten atomen electronen, protonen….
Dat ongelooflijke product dat we leven noemen houdt pas op als onze Aarde als muggenpoepje wordt opgeslokt door opzwellen van onze Zon
tot “Rode Reus”. Over 5 miljard jaar is het “spel” dan in ieder geval ten einde..

Naderend eind van de planeten.

Lerende materie die leeft, dat heeft communicatie, dat kan niet anders. Een onderdeel “doet” iets en geeft zo een signaal dat wordt opgevanden
door een ander onderdeel. Dat reageert er op en handelt zelf, weer een signaal, dat wordt…..

Een Zender, een Ontvanger die het signaal opvangt en reageert en zelf Zender wordt. Een volgende Ontvanger reagert en wordt Uitvoerder……Z => O => U => Z => O => U =>

Uitwisselen, doorgeven en bijstellen van informatie kan alleen als “zenders” en “ontvangers” communiceren in een “ZOUZOZOUZO” systeem.
Het doodlopen van het spoor naar LUCA wordt moeilijk, doordat een ZOUZOZOUZO systeem op zich nog niet iets “levends” oplevert.
Het heelal dat we kennen vertoont ook ZOUZOZOUZO’s en levenloze moleculen vertoonden op aarde meteen zoiets.
Historisch bewijs is het experiment van StaneyMiller
(http://nl.wikipedia.org/wiki/Stanley_Miller)

de start

Ook fysische dingen zijn dus Z, zender: licht (fotonen), zwaarte (Higg’s deeltjes), aantrekken en afstoten in en tussen atomen en…… Over “tijd” hebben we het dan nog niet, tijd en afstand die aan elkaar “gelinkt” zijn.
Maar dan zijn daar ook O, ontvangers bij. Hoe zie je anders ooit op meteorieten echte “aminozuren”  uit de ruimte, een mooi knutselwerk van N, H, C, S en nog veel meer elementen.

Antwoorden van ontstaande levende systemen op selectiedruk werden in de loop van het proces gemiddeld meer complex en intelligent. Gemiddeld, doordat in de afgelopen paar miljard jaar ook heel wat “vormen” uitgestorven, al of niet door ongeluk of onbruikbare informatie.